16 Αυγούστου 1977: Ο Έλβις πεθαίνει στα 42 και ένας μύθος μόλις αρχίζει

Υπήρχαν άνθρωποι που ήξεραν μόνο το μικρό του όνομα. Δεν χρειαζόταν επώνυμο. Elvis ήταν αρκετό.

Στις 16 Αυγούστου 1977, όμως, η φωνή που είχε κάνει μια ολόκληρη γενιά να χορεύει σίγησε ξαφνικά. Ο Έλβις Πρίσλεϊ πέθανε στο σπίτι του, στη Graceland του Μέμφις, σε ηλικία μόλις 42 ετών.

Ήταν έτοιμος να φύγει ξανά σε περιοδεία. Αντί γι' αυτό, εκείνη η αυγουστιάτικη ημέρα έμελλε να γίνει η ημερομηνία που εκατομμύρια άνθρωποι θα συνέδεαν για πάντα με το τέλος του «Βασιλιά».

Κι όμως, στην περίπτωση του Έλβις, ο θάνατος δεν έκλεισε την ιστορία. Σχεδόν έκανε το αντίθετο.

Το φτωχό αγόρι που έκανε την Αμερική να χάσει τον ύπνο της

Ο Έλβις Άαρον Πρίσλεϊ γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1935 στο Τιούπελο του Μισισίπι. Μεγάλωσε ακούγοντας gospel και, όταν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Μέμφις, ήρθε ακόμη πιο κοντά στους ήχους των blues, της country και του rhythm and blues.

Η μεγάλη στροφή ήρθε το 1954, όταν μπήκε στη Sun Records του Σαμ Φίλιπς.

Δεν έμοιαζε με κανέναν.

Δεν ήταν μόνο η φωνή. Ήταν τα μαλλιά, το βλέμμα, οι γοφοί, ο τρόπος που στεκόταν μπροστά στο μικρόφωνο. Μια σκηνική παρουσία αρκετή για να ενθουσιάζει τους νέους και να τρομάζει ένα μεγάλο κομμάτι της συντηρητικής Αμερικής.

Το «Heartbreak Hotel» τον εκτόξευσε και ακολούθησαν τραγούδια που έγραψαν ιστορία, από τα «Hound Dog» και «Don't Be Cruel» μέχρι το «Jailhouse Rock» και το «Love Me Tender».

Ο Έλβις δεν μπήκε απλώς στη νέα εποχή του rock 'n' roll.

Έγινε το πρόσωπό της.

Οι νεαρές θαυμάστριες ούρλιαζαν στις συναυλίες του, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις του γίνονταν γεγονός και οι αισθησιακές κινήσεις του σκανδάλιζαν τόσο πολύ ώστε σύντομα απέκτησε ακόμη και το παρατσούκλι «Elvis the Pelvis».

Μέσα σε λίγα χρόνια, το φτωχό αγόρι από το Μισισίπι είχε μετατραπεί σε παγκόσμιο είδωλο.

Ο στρατός, η Πρισίλα και το Χόλιγουντ

Το 1958, στο αποκορύφωμα της φήμης του, ο Έλβις κατατάχθηκε στον αμερικανικό στρατό. Υπηρέτησε έως το 1960 και ένα μεγάλο μέρος της θητείας του το πέρασε στη Δυτική Γερμανία.

Εκεί γνώρισε την Πρισίλα Μπολιέ, τη γυναίκα που αργότερα θα γινόταν σύζυγός του και μητέρα της μοναδικής κόρης του, Λίζα Μαρί.

Όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ, η δημοτικότητά του παρέμενε τεράστια. Όμως η καριέρα του άρχισε να κινείται όλο και περισσότερο προς το Χόλιγουντ.

Ταινίες, soundtracks, φωτογραφήσεις, στούντιο.

Ο Έλβις ήταν παντού, αλλά σταδιακά είχε απομακρυνθεί από εκείνο το επικίνδυνο rock 'n' roll αγόρι που είχε αναστατώσει την Αμερική της δεκαετίας του '50.

Και την ίδια ώρα κάτι καινούργιο συνέβαινε στη μουσική.

Beatles, Rolling Stones, Bob Dylan. Ο κόσμος άλλαζε με ταχύτητα και ο «Βασιλιάς» έπρεπε να βρει ξανά τη θέση του μέσα σε αυτόν.

Η βραδιά που ο Έλβις πήρε πίσω τον θρόνο του

Η απάντηση ήρθε το 1968.

Με το περίφημο τηλεοπτικό comeback special του NBC, ο Έλβις εμφανίστηκε ξανά μπροστά στο κοινό ντυμένος στα μαύρα και θύμισε σε όλους γιατί είχε γίνει θρύλος.

Δεν ήταν πια απλώς ένας σταρ του κινηματογράφου.

Ήταν ξανά ο Elvis.

Η επιστροφή του άνοιξε έναν νέο κύκλο συναυλιών και εμφανίσεων στο Λας Βέγκας, ενώ το 1973 το «Aloha from Hawaii» μεταδόθηκε δορυφορικά σε δεκάδες χώρες και ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την παγκόσμια εικόνα του.

Πίσω από τις λαμπερές στολές, όμως, η πραγματικότητα γινόταν ολοένα πιο σκοτεινή.

Πίσω από τα φώτα, ο «Βασιλιάς» κατέρρεε

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δεν έμοιαζαν με την ασταμάτητη άνοδο της δεκαετίας του '50.

Ο γάμος του με την Πρισίλα είχε τελειώσει. Η υγεία του επιβαρυνόταν και η χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων είχε εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα. Οι εμφανίσεις του γίνονταν ολοένα πιο άνισες, ενώ μεγάλα διαστήματα της ζωής του τα περνούσε απομονωμένος στη Graceland.

Η εικόνα ήταν σχεδόν οδυνηρά αντιφατική.

Ο άνθρωπος που είχε συμβολίσει την αχαλίνωτη ενέργεια, τη νεότητα και τη σεξουαλικότητα του rock 'n' roll βρισκόταν πλέον εγκλωβισμένος μέσα στον ίδιο του τον μύθο.

Και παρ' όλα αυτά, συνέχιζε να ανεβαίνει στη σκηνή.

Η τελευταία συναυλία του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουνίου 1977 στην Ινδιανάπολη. Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα όλα θα τελείωναν.

16 Αυγούστου 1977 – Η τελευταία μέρα του «Βασιλιά»

Εκείνο το βράδυ ο Έλβις επρόκειτο να πετάξει από το Μέμφις για το Πόρτλαντ του Μέιν, από όπου θα ξεκινούσε ακόμη μία περιοδεία.

Δεν έφτασε ποτέ στο αεροπλάνο.

Το απόγευμα της 16ης Αυγούστου βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις του μέσα στη Graceland. Οι προσπάθειες ανάνηψης απέτυχαν και ο θάνατός του ανακοινώθηκε αργότερα στο Baptist Memorial Hospital.

Ήταν 42 ετών.

Η είδηση ταξίδεψε σχεδόν ακαριαία.

Χιλιάδες άνθρωποι κατευθύνθηκαν στη Graceland. Δύο ημέρες αργότερα, περίπου 80.000 άνθρωποι βρέθηκαν κατά μήκος της πομπής που συνόδευσε τη σορό του.

Ένα ολόκληρο κομμάτι της Αμερικής αποχαιρετούσε τον άνθρωπο που είχε δώσει ήχο στην εφηβεία του.

Και τότε άρχισε ο μύθος

Ο θάνατός του όχι μόνο δεν έσβησε τη δημοτικότητά του, αλλά έκανε τη Graceland τόπο προσκυνήματος.

Χρόνο με τον χρόνο, θαυμαστές συνέχισαν να φτάνουν στο Μέμφις. Οι δίσκοι συνέχισαν να ακούγονται, οι φωτογραφίες να αναπαράγονται και νέες γενιές να ανακαλύπτουν το «Suspicious Minds», το «Can't Help Falling in Love», το «Jailhouse Rock».

Μαζί γεννήθηκαν και οι θεωρίες συνωμοσίας.

Για δεκαετίες υπήρχαν άνθρωποι που ισχυρίζονταν ότι τον είχαν δει ζωντανό και άλλοι που πίστευαν ότι είχε σκηνοθετήσει τον θάνατό του για να ξεφύγει από τη δημοσιότητα.

Καμία από αυτές τις θεωρίες δεν στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία.

Ίσως, όμως, να λένε κάτι για το μέγεθος του μύθου.

Για κάποιους ήταν απλώς αδύνατο να δεχθούν ότι ο Elvis μπορούσε πραγματικά να πεθάνει.

5 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζατε για τον Έλβις Πρίσλεϊ

1. Ήρθε στον κόσμο μαζί με έναν δίδυμο αδελφό που δεν έζησε

Ο Έλβις δεν γεννήθηκε μόνος. Ο δίδυμος αδελφός του, Τζέσι Γκάρον Πρίσλεϊ, γεννήθηκε νεκρός λίγο πριν από εκείνον στις 8 Ιανουαρίου 1935.

Ο Έλβις μεγάλωσε ως μοναχοπαίδι και διατήρησε εξαιρετικά στενή σχέση με τη μητέρα του, Γκλάντις.

2. Πήγε στον Λευκό Οίκο και ζήτησε... σήμα ομοσπονδιακού πράκτορα

Η φωτογραφία του Έλβις με τον Ρίτσαρντ Νίξον έχει γίνει μία από τις πιο διάσημες εικόνες των αμερικανικών Εθνικών Αρχείων.

Η ιστορία πίσω από αυτήν είναι ακόμη καλύτερη.

Στις 21 Δεκεμβρίου 1970, ο Έλβις εμφανίστηκε στην Ουάσιγκτον με μια επιστολή προς τον πρόεδρο και ζήτησε να αποκτήσει διαπιστευτήρια ομοσπονδιακού πράκτορα για την καταπολέμηση των ναρκωτικών.

Τελικά απέκτησε σήμα της Bureau of Narcotics and Dangerous Drugs. Δεν έγινε, ωστόσο, πράκτορας του FBI, όπως συχνά αναπαράγεται λανθασμένα.

3. Η παγκόσμια περιοδεία που δεν έγινε ποτέ

Παρά την παγκόσμια φήμη του, ο Έλβις δεν πραγματοποίησε ποτέ τη μεγάλη διεθνή περιοδεία που θα περίμενε κανείς από έναν σταρ τέτοιου μεγέθους.

Έδωσε εμφανίσεις στον Καναδά, όμως η τεράστια συναυλιακή του δράση περιορίστηκε ουσιαστικά στη Βόρεια Αμερική.

Κι έτσι, εκατομμύρια θαυμαστές του στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να δουν τον «Βασιλιά» ζωντανά.

4. Το καράτε δεν ήταν χόμπι για τις φωτογραφίες

Ο Έλβις είχε πραγματικό πάθος για τις πολεμικές τέχνες και εκπαιδεύτηκε επί χρόνια στο καράτε.

Η αγάπη του γι' αυτό πέρασε ακόμη και πάνω στη σκηνή. Σε αρκετές από τις μεταγενέστερες εμφανίσεις του, κινήσεις και στάσεις από την πολεμική τέχνη έγιναν κομμάτι του χαρακτηριστικού τρόπου με τον οποίο κινούνταν μπροστά στο κοινό.

5. Το σάντουιτς που έγινε σχεδόν τόσο διάσημο όσο εκείνος

Φυστικοβούτυρο, μπανάνα και, σε ορισμένες εκδοχές, μπέικον.

Ο συνδυασμός συνδέθηκε τόσο στενά με τον Έλβις ώστε σήμερα συχνά αναφέρεται απλώς ως «Elvis sandwich».

Δεν είναι το πιο glamorous κομμάτι του μύθου του «Βασιλιά», αλλά σίγουρα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά.

Ο άνθρωπος έφυγε, η φιγούρα έμεινε

Σχεδόν μισό αιώνα μετά τον θάνατό του, ίσως το εντυπωσιακότερο στοιχείο δεν είναι ότι τα τραγούδια του εξακολουθούν να ακούγονται.

Είναι ότι η φιγούρα του εξακολουθεί να αναγνωρίζεται αμέσως.

Τα μαύρα μαλλιά. Οι φαβορίτες. Οι λευκές φόρμες. Οι γοφοί. Το μικρόφωνο. Εκείνη η φωνή.

Ο Έλβις Πρίσλεϊ δεν εφηύρε μόνος του το rock 'n' roll και η ιστορία της μουσικής που τον γέννησε είναι πολύ μεγαλύτερη από έναν καλλιτέχνη. Εκείνος, όμως, έγινε το πρόσωπο που πέρασε αυτόν τον νέο ήχο στην καρδιά της μαζικής κουλτούρας και άλλαξε για πάντα την εικόνα του σταρ.

Στις 16 Αυγούστου 1977 πέθανε ένας άνθρωπος 42 ετών.

Ο «Βασιλιάς», όμως, είχε μόλις αρχίσει να γίνεται αθάνατος.